Η χαμένη Γνώση του Χριστιανισμού: ακολουθώντας τα νήματα της Αρχαίας Σοφίας σε μια βαθύτερη ψυχολογική πραγματικότητα

Ένα από τα πράγματα που πάντα μου κινούσε την περιέργεια είναι η ιστορική βάση ορισμένων φιλοσοφικών και μεταφυσικών εννοιών. Παίρνουμε συχνά ως δεδομένο ότι τα πρότυπα και οι ιδέες της εποχής μας ήταν πάντα η βάση για την «αλήθεια» – και στην επιστημονική εποχή που ζούμε, αυτό μπορεί να είναι μια τεράστια στρέβλωση.
Θυμάμαι όταν διάβασα το βιβλίο “Η Νέα Γη” και η Oprah φιλοξένησε τον Eckhart Tolle σε μια σειρά webcast, πολλοί άνθρωποι ζητούσαν να αναφερθεί σε παραβολές του Ιησού και αναρωτιόντουσαν αν σε αυτά που έλεγε υπήρχε μια σύνδεση με τον χριστιανισμό.

Η Oprah προσπάθησε να εξηγήσει το γεγονός ότι η διδασκαλία του Eckhart είναι κοσμική, το οποίο φάνηκε προβληματικό στους πιστούς Χριστιανούς. Μήπως όμως, αν κοιτάξουμε στην ιστορία του χριστιανισμού βρούμε ότι υπάρχει πραγματικά μια σύνδεση;

Μία από τις αγαπημένες μου ιδέες στην εργασία του Eckhart είναι η ερμηνεία του για την έννοια του “Βασίλειου των Ουρανών”, όχι ως κάποιο μέρος στον ουρανό ή κάποιο μέρος “κάπου αλλού”, αλλά μάλλον ως μια κατάσταση της ύπαρξης που προκύπτει από την αμφισβήτηση και αναγνώριση των σκέψεών μας.

Στον 20ο αιώνα, μια σημαντική ανακάλυψη ήταν τα Κείμενα της Νεκράς Θάλασσας και άλλα παρόμοια κείμενα που αποκάλυψαν τα Ευαγγέλια των Γνωστικών – ένα διαφορετικό σύνολο ιστορικών ερμηνειών των διδασκαλιών του Ιησού, τα οποία εξέτασαν την αμαρτία ως την πίστη στις σκέψεις – και την αντίσταση σε αυτό που υπάρχει, με όλα τα προβλήματα και τις αναποδιές που αυτό φέρνει.

Αυτή η αντίσταση και η ταλαιπωρία θα πρέπει, βέβαια, να είναι το αντίθετο του “Βασίλειου των Ουρανών”.

Στο βιβλίο “Το Γνωστικό μυστήριο” του Randy Davila, ο συγγραφέας διηγείται ένα ενδιαφέρον θρίλερ γύρω από ένα τέτοιο πρόσφατα ανακαλυφθέν αρχαίο κείμενο και παίρνει την ευκαιρία να περιγράψει την ανακάλυψη του αρχαίου χριστιανικού κειμένου ως μια ψυχολογική διδασκαλία προς την ίδια κατεύθυνση – ο ερευνητής στο βιβλίο λέει ότι το κλειδί για τον Γνωστικισμό είναι η μη αντίσταση στην πραγματικότητα και τα βάσανα είναι το αποτέλεσμα της αντίστασης σε αυτό που υπάρχει.

Αυτό με έκανε να σκεφτώ τον Gurdjieff , ο οποίος ήταν πολύ μυστηριώδης και αινιγματικός σχετικά με τις πηγές της διδασκαλίας του, η οποία περιελάμβανε επίσης βαθιά σωματική και ψυχολογική έρευνα σχετικά με την φύση της σκέψης. Ο Gurdjieff πρότεινε την ύπαρξη τριών εγκεφάλων που πρέπει να δουλέψουνε αρμονικά για να συνδεθούν με την υψηλότερη σοφία και πρότεινε ότι οι σύγχρονοι άνθρωποι κοιμούνται και αγνοούν την αληθινή τους φύση.

Εκτός από την αναφορά στην ύπαρξη ενός χάρτη που έδειχνε την Αίγυπτο στην Εποχή Πριν την Άμμο, ο οποίος ήταν και η αφορμή για το ταξίδι του στις πυραμίδες (όπου εργάστηκε ως οδηγός), ο Gurdjieff αφήνει να εννοηθεί ότι η διδασκαλία του ήταν ο “αληθινός” Χριστιανισμός – προηγούνταν της ζωής του Ιησού και των Φαραώ της Αιγύπτου, με πηγές στην «προϊστορία».

Ενώ ένα μεγάλο μέρος της ιδεολογίας του Gurdjieff μπορεί να θεωρηθεί ως «ανατολίτικης» και μπορεί να είχε ταξιδέψει στην Ινδία και στο Θιβέτ, αλλά μια βαθύτερη ματιά στην κοσμολογία του, δείχνει ότι αυτό που έφερε στο φως μπορεί να ήταν η αρχική και ανόθευτη διδασκαλία ενός ανώτερου πολιτισμού που τελικά έδωσε την θέση της στην Αίγυπτο και στην Κεντρική Αμερική, οι οποίοι προσπάθησαν να διατηρήσουν την επιστημονική σοφία του.

Ένας σύγχρονος φιλόσοφος και μελετητής που ερευνά σε βάθος τον Gurdjieff , ο Jacob Needleman εξερευνά αυτή την πτυχή της διδασκαλίας στο βιβλίο του, “Χαμένος Χριστιανισμός”.

Στο βιβλίο, ο Needleman, συζητά με έναν λόγιο μοναχό του οποίου η έρευνα φτάνει στις πηγές της Ανατολικής Ορθοδοξίας και στις πιο απόκρυφες ερμηνείες της Αγίας Γραφής. Ο Needleman γράφει:


«Αυτό που έχει χαθεί από την ζωή του ανθρώπου είναι η αντιπαράθεση μέσα του, των δύο θεμελιωδών δυνάμεων της κοσμικής τάξης: την κίνηση της δημιουργίας και την κίνηση της επιστροφής, το εξωτερικό και το εσωτερικό. Αυτό που χαρακτηρίζουμε ως «πρόοδο» στον σύγχρονο κόσμο μπορεί να περιγραφεί σε γενικές γραμμές ως μια μη ισορροπημένη προσοχή στην προς τα έξω κατευθυνόμενη δύναμη της ζωής, σε συνδυασμό με μια ψεύτικη αναγνώριση του “εσωτερικού”, ως το βασίλειο της σκέψης και του συναισθήματος. Οι σκέψεις και τα συναισθήματα που πήραν την έννοια της «εσωτερικότητας» χρησιμεύουν στην πραγματικότητα, όπως έχει αποδειχθεί, στην κίνηση προς τα έξω και στην υποβάθμιση της ψυχικής ενέργειας. Στη χριστιανική άποψη, αυτό είναι “σάρκα.” Οι σκέψεις και τα συναισθήματα δεν είναι η ψυχή. “(222)

Αυτό σημαίνει ότι η αρχική «προ-χριστιανική» διδασκαλία για την εσωτερική ενεργητική γνώση και την ανακάλυψη της αληθινής φύσης του ανθρώπου έρχεται μέσα από την βαθιά έρευνα και την βιωματική εμπειρία.

Το παραπάνω απόσπασμα στην πραγματικότητα υποδεικνύει την σανσκριτική φράση Neti Neti, που σημαίνει «όχι αυτό, όχι αυτό» – στην επιδίωξη της πραγματικότητας και τη συνακόλουθη αναγνώριση ότι αυτό που “είμαι” δεν είναι οι σκέψεις μου, δεν είναι τα συναισθήματά μου και δεν είναι οι αισθήσεις μου. Το σώμα βιώνεται ως ένα ακόμα “εξωτερικό” αντικείμενο ως προς το αληθινό ον.

Αυτή είναι πράγματι μια διαχρονική αντίληψη της αλήθειας που τώρα μπορεί να την βλέπουμε ως «ανατολική» ή «μυστικιστική» αλλά έχει διατηρηθεί σε ιστορίες από την αυγή του χρόνου. Ο Joseph Campbell έφερε πολλές από αυτές τις ιστορίες στο φως με το έργο του (το οποίο ενέπνευσε τις ταινίες Star Wars).

Ο Bernardo Kaastrup, ο οποίος έγραψε το βιβλίο “Γιατί ο υλισμός είναι ανοησία” αποφεύγει τα ‘φρούτα στα χαμηλά κλαδιά’ των φονταμενταλιστών θρησκευτικών δογμάτων και εμβαθύνει στις πηγές της σοφίας στην ψυχή μας και στην ιστορική μας κληρονομιά, ενός μύθου που προτείνει σύνδεση με ανώτερες ενέργειες και επιρροές.

Φυσικά, η επιστήμη η ίδια μας έχει δώσει την βάση γι ‘αυτό – ξέρουμε ότι χρησιμοποιούμε Wi-Fi (ασύρματη) μετάδοση ενέργειας κάθε μέρα και το λογισμικό του υπολογιστή μας κωδικοποιεί ενεργό-εννοιολογικές προθέσεις και παράγει αποτελέσματα χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση – γεγονός που υποδηλώνει ότι η ψυχική ενέργεια και η αλήθεια δεν χρειάζονται έναν φυσικό χώρο προκειμένου να «υπάρχουν».

Εκτός από αυτές τις προσπάθειες για να ξεθαφτούν οι πηγές της σοφίας που έχουν χαθεί, τα πραγματικά ιστορικά στοιχεία πολιτισμών που η σύγχρονη ιστορία φαίνεται να αποφεύγει ακόμη και να αναφερθεί, καλύπτονται σε βιβλία όπως το ‘Chariots of the Gods’, του Erich von Daniken και στο πιο πρόσφατο ‘Η ξεχασμένη σοφία του χαμένου πολιτισμού της Γης’ του Graham Hancock.

Μπορεί κάλλιστα να βρισκόμαστε στα πρόθυρα να ξαναγράψουμε όχι μόνο την ιστορία μας, την επιστήμη και τη θρησκεία, αλλά στην πραγματικότητα την ιστορία της προέλευσης του είδους μας. 

Μετάφραση Αγγελίνα Αγγελακοπούλου για την Επιστήμη του Πνεύματος
Collective Evolution του Tom Bunzel

 

Leave a Reply